كميل - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٧
بِخِدْمَتِكَ حَتّى اسْرَحَ الَيْكَ فى مَيادينِ السَّابِقينَ تا اين كه در ميدان مسابقه (در اطاعت) به سوى تو روانه شوم وَاسْرِعَ الَيْكَ فِى الْبارِزينَ وَاشْتاقَ الى قُرْبِكَ فِى و در ميان پيش تازان، به سوى تو سرعت گيرم و در صف علاقهمندان، به سوى مقام قربت الْمُشْتاقينَ وَادْنُوَ مِنْكَ دُنُوَّ الْمُخْلِصينَ وَاخافَكَ اشتياق پيدا كنم، و مانند پاكدلان به تو نزديك گردم و مانند مَخافَةَالْمُوقِنينَ وَاجْتَمِعَ فى جِوارِكَ مَعَ الْمُؤْمِنينَ اهل يقين از تو بترسم و در جوار رحمتت با مؤمنان گرد هم آييم، اللهُمَّ وَمَنْ ارادَنى بِسُوءٍ فَارِدْهُ وَمَنْ كادَنى فَكِدْهُ خدايا، هر كس بدِ مرا خواهد به خودش باز گردان، و هر كس با من حليه كند، به خويش دچارش كن وَاجْعَلْنى مِنْ احْسَنِ عَبيدِكَ نَصيباً عِنْدَكَ وَاقْرَبِهِمْ و بهرهمندى بهترين بندگانت و مقرّبترين آنان مَنْزِلَةً مِنْكَ وَاخَصِّهِمْ زُلْفَةً لَدَيْكَ فَانَّهُ لا يُنالُ ذلِكَ و مخصوصترين خاصّانت را به من عطا فرما كه به راستى جز با لطف تو كسى به اين مقام